o smutnym kamieniu
co leżał samotny
przy drodze, gdzieś w cieniu
I o tym jak marzył
by ktoś go przytulił
lecz nikt go nie widział
był szary i bury
Czasami ktoś przysiadł
odchodził, nie wracał
a kamień wciąż czekał
i tęsknił...i płakał
Był taki samotny
i pragnął bez przerwy
należeć do kogoś,
kto dobry i wierny
Czas mijał ulotny
zmieniała się ziemia
niestety nikt nie chciał
szarego kamienia
Aż kiedyś porankiem
gdy rosa błyszczała
tęcza usiadła
odpocząć gdzieś chciała
I gdy poczuła
moc uczuć kamienia
po kropli kolorów
na niego kapnęła
Łąkami, polami
szła sobie dziewczyna
zwyczajna, przeciętna
samotna, niczyja
Gdy kamień ujrzała
zmieniony przez tęczę
wiedziała, poczuła
i wzięła go w ręce
Wzruszona szepnęła:
iść dalej nie muszę,
bo kamień znalazłam
i piękną w nim duszę.
Śpij sobie smacznie z uśmiechem na twarzy
Niech ci się przyśni to o czym marzysz...
http://wierszyki.cafepl.com/wyslij,wierszyk,435.html
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz